Alfred Sachsen-Coburg-Gotha

Brak wersji przejrzanej

Alfred, książę von Sachsen-Coburg und Gotha, książę Edynburga

Alfred Ernest Albert (ur. 6 sierpnia 1844 w zamku Windsor, zm. 30 lipca 1900 w zamku Rosenau), książę von Sachsen-Coburg und Gotha, członek brytyjskiej Rodziny Królewskiej, par Zjednoczonego Królestwa jako książę Edynburga, hrabia Kentu i hrabia Ulsteru. Drugi syn i czwarte dziecko królowej brytyjskiej Wiktorii i księcia Alberta von Sachsen-Coburg-Gotha. W rodzinie znany był jako "Affie".

Spis treści

1 Biografia
2 Rodzina
3 Tytuły i godności
- 3.1 Odznaczenia brytyjskie
4 Odznaczenia zagraniczne
5 Linki zewnętrzne

[edytuj] Biografia

Książę Alfred został ochrzczony 6 września 1844 r. w prywatnej kapilicy zamku Windsor przez arcybiskupa Canterbury Williama Howleya. Jego rodzicami chrzestnymi byli: książę Cambridge (reprezentowany przez swojego syna, księcia Jerzego), Aleksandra Badeńska (reprezentowana przez księżną Kentu) oraz książę Karol von Leiningen (reprezentowany przez księcia Wellington).

W 1856 r. książę rozpoczął karierę w Royal Navy. W sierpniu 1858 r. zdał egzamin na miczmana i rozpoczął służbę na HMS Euryalus. W 1862 r. był wymieniany jako kandydat do tronu Grecji po obaleniu króla Ottona I. 24 lutego 1863 r. książę został awansowany do stopnia porucznika i służył na HMS Racoon pod dowództwem hrabiego Gleichen. 23 lutego 1866 r. otrzymał stopień kapitana, a następnie komendę nad HMS Galatea.

Książę Alfred w 1865 r.

24 maja 1866 r. Alfred otrzymał parowskie tytuły księcia Edynburga, oraz hrabiego Kentu i Ulsteru. Parlament przyznał mu roczną pensje w wysokości 15 000 funtów. 8 czerwca książę po raz pierwszy zasiadł w Izbie Lordów. 24 stycznia 1867 r. wypłyną z Plymouth na pokładzie Galatei na podróż dookoła świata. 31 października przybył do Glenelg w południowej Australii, będąc pierwszym członkiem brytyjskiej rodziny królewskiej, który odwiedził tą kolonię. 12 marca 1868 r. w Sydney został postrzelony w plecy przez Henryego Jamesa O'Farrella. O'Farrell został powieszony 21 kwietnia. Książę szybko powrócił do pełni sił i na początku kwietnia 1868 r. wyruszył w dalszą podróż. Do Anglii powrócił 26 czerwca 1868 r.

W 1869 r. Alfred został pierwszym członkiem brytyjskiej rodziny królewskiej, który odwiedził Nową Zelandię. Podobnie jako pierwszy odwiedził Indie (w grudniu 1869 r.) i Hongkong. Następnie przez kilka lat stacjonował na Malcie. 30 grudnia 1878 r. otrzymał stopień kontradmirała. 10 listopada 1882 r. został wiceadmirałem, a 18 października 1887 r. admirałem. 3 czerwca 1893 r. otrzymał stopień admirała Floty. W latach 1883-1884 dowodził flotą na kanale La Manche. W latach 1886-1889 był dowódcą Floty Śródziemnomorskiej, w latach 1890-1893 dowodził bazą Devonport.

Po śmierci swojego stryja, księcia Ernesta II w 1893 r. Alfred został nowym księciem Sachsen-Coburg und Gotha, po tym jak praw do tego tronu zrzekł się jego starszy brat, książę Walii. Po uzyskaniu tego tronu zrzekł się rocznej pensji od brytyjskiego parlamentu oraz miejsca w Izbie Lordów. Chociaż początkowo był traktowany w swoim nowym państwie jako cudzoziemiec, ostatecznie udało mu się uzyskać popularność wśród poddanych.

Książę Alfred zmarł 30 lipca 1900 na raka gardła. Został pochowany w mauzoleum rodziny książęcej na cmentarzu w Coburgu. Jego następcą na tronie książęcym został jego bratanek, Karol Edward, książę Albany.